Grote taken opdelen
Een grote taak voelt zwaar en vaag. Knip ze in kleine, concrete stappen die elk in één zit passen, en begin met de eerste.
Waarom
Noor moet binnen twee weken een spreekbeurt over een dier geven. Ze kijkt naar de opdracht en weet niet waar ze moet beginnen. Hoe komt dat?
Een grote taak is vaag. Je hoofd ziet één grote berg en weet niet waar het moet beginnen. Dat voelt vervelend, en dus schuif je de taak voor je uit.
Een kleine stap is concreet: je weet precies wat je moet doen en wanneer hij klaar is. Daar begin je veel makkelijker aan. En elke afgevinkte stap geeft zin in de volgende.
Opdelen helpt ook bij het plannen. Een taak van vier uur schat je slecht in, een stap van twintig minuten veel beter. Zo zie je ook sneller of je planning nog klopt.
Zie het
Een groot werkstuk van 240 minuten als één blok. Schuif aan hoeveel minuten één stap mag duren en kijk hoe het werk uiteenvalt in stappen met elk een eigen naam.
Werkstuk over een land naar keuze
In één blok: vier uur, en geen idee waar je begint.
Beschrijving van het beeld
Een balk van 240 minuten stelt een groot werkstuk voor. Met een schuifje kies je de minuten per stap, en de balk deelt zich op in kleinere stappen, elk met een naam, zoals een onderwerp kiezen, bronnen zoeken of de tekst nalezen.
Snap het
Schrijf de taak bovenaan en vraag je af: wat moet er op het einde liggen? Werk dan terug: welke stappen zijn nodig om daar te komen?
Maak elke stap klein en concreet. Niet: werken aan mijn spreekbeurt. Wel: drie vragen opschrijven die mijn spreekbeurt moet beantwoorden. Een goede stap begint met een werkwoord en past in één zit, bijvoorbeeld 20 tot 30 minuten.
Zet de stappen in volgorde en plan ze over je week. Vink af wat klaar is. Merk je onderweg dat een stap te groot is, knip hem dan nog eens in twee.
Is het een soort opdracht die je nog nooit deed, bekijk dan eerst een uitgewerkt voorbeeld, zoals een goede spreekbeurt van vorig jaar of een opgeloste oefening. Onderzoekers vonden telkens opnieuw dat je bij iets nieuws veel leert van zien hoe iemand het stap voor stap aanpakt.
Knip een grote taak in kleine, concrete stappen die elk in één zit passen, zet ze in volgorde en begin met de eerste.
Uitgewerkt voorbeeld
Elias heeft een werkstuk van ongeveer 150 minuten. Hij deelt het op in stappen van 30 minuten. Hoeveel stappen zijn dat, en hoeveel avonden heeft hij nodig als hij er 2 per avond doet?
Deel de totale tijd door de tijd per stap.
$150:
30= 5$ Na 2 avonden heeft hij 4 stappen gedaan. Voor de laatste stap heeft hij nog een derde avond nodig.
$5:
2= 2,5$ - Antwoord
5 stappen, verspreid over 3 avonden.
Doe het
Kies een niveau. Je krijgt telkens een nieuwe opgave, die meteen nagekeken wordt.
Doe het morgen
Kies morgen één taak die al een tijdje ligt te wachten. Schrijf drie kleine stappen op, elk met een werkwoord, zoals zoeken, schrijven of nalezen. Doe alleen de eerste.
Eén kleine gewoonte. Probeer ze een week, en kijk wat ze doet.
Valkuilen
Fout: Op mijn lijstje staat: spreekbeurt maken.
Dat is geen stap maar een berg. Je weet niet waar je moet beginnen, en dus begin je niet.
Juist: Schrijf de eerste concrete stap op, zoals: drie vragen noteren die mijn spreekbeurt moet beantwoorden.
Fout: Ik begin pas als mijn hele plan klaar is.
Plannen kan een manier worden om niet te beginnen. Het plan hoeft niet perfect te zijn.
Juist: Schrijf de eerste paar stappen op en begin. De rest vul je onderweg aan.
Fout: Ik doe eerst de leukste stap, de rest komt wel.
Stappen hangen vaak van elkaar af. Dia's maken lukt pas goed als je weet wat je wil vertellen.
Juist: Zet de stappen in een logische volgorde. Binnen die volgorde mag je gerust met iets makkelijks starten.
In het echt
- Een spreekbeurt: een onderwerp kiezen, vragen opschrijven, informatie zoeken, een kladversie maken, dia's maken, hardop oefenen. Zes kleine stappen in plaats van één grote.
- Een reeks oefeningen in Ruit kun je opdelen per soort oefening, met telkens een korte pauze ertussen.
- Een leesboek voor Nederlands lukt beter met een paar hoofdstukken per dag dan met het hele boek in het weekend ervoor.
Geschiedenis
John Sweller bestudeerde in de jaren tachtig hoeveel nieuwe dingen je hoofd tegelijk kan verwerken. Uit dat werk kwam het advies om bij iets nieuws te leren met uitgewerkte voorbeelden.
Aan tafel
Welke grote klus in huis, zoals de zolder opruimen of een feest voorbereiden, hebben jullie ooit in stukjes geknipt? Hoe ging dat?
Een vraag om samen over te praten, voor ouders en kinderen. Er is geen fout antwoord.